Ik schrijf dit nu over de politiek omdat er verkiezingen aan komen. En omdat politieke keuzes belangrijk zijn. Maar we moeten niet alleen naar de politiek kijken. Het is meer dan wenselijk dat mensen die er de mogelijkheid voor hebben ook kijken naar wat ze zelf kunnen doen om onze samenleving beter en weerbaarder te maken. Daarover hoop ik hier later meer te schrijven.
Velen van ons verwachten dat de politici álle problemen oplossen. Maar er is alsmaar minder vertrouwen in die politiek, vooral in de traditionele partijen.
Nogal wat mensen kiezen dan voor meer extreme partijen in de hoop dat zij de problemen beter aanpakken.
Er kan en moet van alles beter. Net zoals auto’s vandaag ook veel beter zijn dan 10 jaar geleden. Net zoals allerlei technieken evolueren en er meer kennis is moet ook de politiek evolueren.
Ik begrijp dat mensen (soms) gefrustreerd en boos zijn over de politiek. Er zijn nog heel wat mensen die het (heel) erg moeilijk hebben.
Tegelijk heeft de meerderheid van de bevolking in ons land het heel goed. De meerderheid van de Belgen zit in de wereldtop wat betreft welzijn en rijkdom.
Het zijn erg zware tijden zijn voor democratieën. Wereldwijd, niet alleen bij ons. Vele politici die echt keihard hun best doen lopen op de toppen van hun tenen.
Is het elders beter?
Ook in andere landen loopt niet alles perfect, verre van. Andere landen hebben ook hun (politieke) problemen net als wij. We moeten echt niet denken dat we zó veel achterop lopen. En nogmaals, er kan en moet van alles beter, absoluut! Maar dat is overal zo, niet alleen in ons land, niet alleen in de politiek.
Nogal wat landgenoten schilderen ons land af alsof alles hier fout loopt. Dat terwijl we wereldtop zijn op verschillende vlakken. Terwijl de meeste mensen hier leven in een welstand die écht maar weinig mensen in de wereld kennen.
Nu slaat het gevaarlijk door naar extremen.
Het is goed dat er verschuivingen zijn in de politiek. Zo wordt het debat scherp gehouden en worden oude en foute culturen eruit gefilterd. Maar nu is het écht aan het doorslaan, niet alleen bij ons, maar in vele democratieën overal in de wereld.
Doordat meer mensen voor extremen kiezen wint zowel uiterst links als uiterst rechts tov het midden. En los het als politieker maar op als de ene zegt dat het wit moet en de ander zegt zwart en iedereen houdt voet bij stek. Wanneer te veel uitersten het moeten oplossen kan men niet meer vooruit! Dan lopen de spanningen op. Vele goede politici lopen op de toppen van hun tenen. Door de politieke strijd wordt het alsmaar moeilijker om knopen door te hakken.
En nu worden mensen ook nog eens opgejut door fakenews-verspreiders en complottheorieën vanuit antidemocratische landen. Dat heeft al meerdere mensenlevens gekost.
Democratieën zijn gemakkelijk te ondermijnen, net door hun openheid en persvrijheid. Iedereen kan er zijn zeg doen. Ook diegenen die leugens vertellen.
Vernieuwende politici
Alles evolueert, in bedrijven, in de wetenschap, in de zorg en het onderwijs, hoe we met elkaar omgaan, enz.
Ook in de politiek is er die evolutie. Ik hoor mensen fouten van politici aanhalen van tientallen jaren geleden. Gewoonten onder politici van 10, 20, 30 of meer jaar geleden zijn anders geworden. Machtsmisbruik, corruptie en vriendjespolitiek zijn bij ons veel minder geworden dan vroeger. Dat is zo in de samenleving, in bedrijven en ook in de politiek. Onzuiverheden die in het verleden gebeurden, kunnen we ons hier nu niet meer voorstellen. Is alles perfect? Nee, verre van. Maar politici zijn serieus geëvolueerd. En 100% perfectie bestaat niet, nergens.
Nieuwe of jonge politici, ook van de traditionele partijen, het politieke midden, hebben andere frisse ideeën en handelswijze tegenover vorige generaties van dezelfde partijen. Zij zullen betere beslissingen nemen dan die van enkele jaren terug. Bij de verkiezingen komen er telkens nieuwe (jonge) mensen, ideeën en inzichten naar voor. Ook bij de centrumpartijen. Mensen die voor een andere politieke cultuur staan dan hun voorgangers van dezelfde partijen. Liefst een cultuur van samenwerking over partijgrenzen heen. Een samenwerking die broodnodig is. Ik geloof dat we de mensen van de centrumpartijen terug een kans moeten geven. Zal alles perfect lopen? Hoogstwaarschijnlijk niet, maar alleszins beter dan met extreme partijen die vooral onze democratie ondermijnen.
Zelfs al lijkt dit voor sommigen onrealistisch, ik ben er vast van overtuigd dat politici ‘van het midden’ verder zullen evolueren naar meer samenwerking en oplossingen. Als ze de kans krijgen.
Nieuwe politici
Bij de zeven grootste partijen in Vlaanderen zijn nu meer dan 50% van de kandidaten nieuwe mensen. Ook bij de traditionele partijen. Je kan dus voor veel nieuwe (jonge) mensen kiezen door voor hun naam te stemmen. Daarmee kies je volgens mij voor het meeste kans op een positieve samenwerking tussen politici waar zoveel mogelijk mensen op langere termijn wel bij varen.
Het midden
Het midden, voor mij zijn dat in Vlaanderen de partijen Groen, Vooruit open-VLD en CD&V. En dan zeker ook kijken naar bruggenbouwers. Stemmen op personen, niet enkel op een partij.
N-VA heeft goede bedoelingen, maar de partij heeft te weinig aandacht voor mensen die het moeilijk hebben. Ze noemen zich een warme partij, maar N-VA is vooral warm voor mensen die het al vrij goed hebben. Er zijn heel wat oprecht ‘warme mensen’ bij, maar het uiteindelijk beleid van de partij is toch iets te hardvochtig. N-VA doet, gedragen en gesteund door haar kiezers, te weinig voor mensen die niet mee kunnen. N-VA is een meer liberale partij dan open-VLD. Sommige N-VA-ers noemen zich republikeinen. Open-VLD heeft volgens mij een positiever mens- en wereldbeeld. Het is goed dat N-VA stevig aan de politieke boom heeft geschud, maar nu is er meer nood aan een warm beleid, hoe moeilijk dat ook lijkt. Wanneer we te veel mensen in de steek laten zal zich dat tegen onze samenleving keren. We zullen oogsten wat we zaaien.
Ben je voor vrijheid van ondernemen, minder overheid, minder belastingen, kies dan voor Open-VLD. Hun algemeen beleid lijkt mij (tot nog toe) meer positief gericht dan dat van N-VA. Open-VLD heeft veel meer bestuurservaring wat ook waardevol is.
De PVDA is uiterst sociaal gericht. Onder andere met hun wijkgezondheidscentra ‘geneeskunde voor het volk’ doen zij heel goed werk om mensen die het moeilijk hebben te helpen. Mij lijken ze wel wat te polariserend en mogelijks op termijn te weinig bereid om samen te werken met andere partijen.
Maar op dit moment ben ik het meest bezorgd over de opkomst van extreemrechts. Bij ons is dat Vlaams Belang.
Nogmaals, ik begrijp dat mensen het moeilijk hebben met de politiek. Maar extreme partijen zullen de complexe problemen écht niet oplossen. In tegendeel! Met hen kies je ronduit voor minder democratie, meer conflicten, gewelddadige onderdrukking, meer onrechtvaardigheid, nog meer verslechtering van ons leefmilieu en meer van dat alles. Het is écht niet voor niets dat andere partijen niet met hen willen samen werken. Later hopelijk meer daarover.
Er is de laatste decennia in Westerse landen wereldwijd een verschuiving naar extreemrechts. Dat was ook zo in de jaren 30 in de aanloop naar de tweede wereldoorlog. De indrukwekkende Duitse tv-serie Babylon Berlin geeft een idee van hoe dat toen ging in Duitsland, zeker de moeite om te zien (voor wie tijd heeft).
We hebben als bevolking van een nog steeds erg welvarende Westerse samenleving heel veel mogelijkheden voor een mooiere wereld. Om verder te groeien in ons mens zijn. De politiek is slechts een van die mogelijkheden. We hebben het meeste kans op goed bestuur als we kiezen voor partijen van het midden die bereid zijn om samen te werken in het belang van zo veel mogelijk mensen.
Daarnaast hebben we zelf een verantwoordelijkheid én mogelijkheden. Gaan stemmen alleen en verwachten dat de politici ál onze problemen oplossen is niet voldoende. Dan vrágen we om een dictatuur.